Ik was er. Ik was er. Ik was er. Ik was er. Ik was er.
En toen was ik er niet. 

De man achter Wordbites is Hugo de Haas van Dorsser. Waar hij een paar jaar geleden begon als straatartiest, is hij via huiskameroptredens, kleine theaters en obscure festivalletjes, inmiddels uitgegroeid tot een graag geziene gast op evenementen en festivals als Oerol, Poetry International, Theaterfestival Boulevard, Festival der Aa, Kunstenfestival Watou, Mysteryland en de Zwarte Cross. 

Onder het label Wordbites treedt Hugo in verschillende vormen op. Zo deelt hij graag het podium met muzikanten van allerlei pluimage; ondermeer met trompet, cello, piano, zang, gitaar of een complete band. Een andere grote liefde, moderne dans, heeft bij Wordbites vorm gekregen in zijn voorstelling Tweezaam waarin de taal van de dans en de dans van de taal elkaar ontmoeten. Uniek zijn ook de silent poetry disco optredens van Wordbites: muziek en woorden stromen direct je ziel in via de hoofdtelefoons. 

Daarnaast doet Wordbites huiskamer- en podiumoptredens, een verfrissende filosofie-show, treedt hij op als pop up act en doet hij zijn vermaarde woordenwandelingen waarbij woorden en muziek prachtig opgaan in het landschap en de natuur. Tot slot is Wordbites actief met zijn Schoolbites (pakkende workshops voor kinderen van 7 tot 17 jaar) en met zijn nieuwste voorstelling Innenste_buiten. 

Al verschilt de vorm, de intentie blijft wat Wordbites betreft steeds dezelfde: bewegen, bezielen en ontregelen. Breekbaar en sterk tegelijk. 

Wordbites is a new, free version of performance poetry. Thought-up cross-wise but performed straight ahead. Alienating, putting people off their stride, sometimes barking or biting and sometimes caressing.

Wordbites performs as a festival and theatre act, pop-up artist, word walker, de-businesser and dinner or birthday adorner. He often shares the stage with all kinds of musicians.
Artistiek statement van Wordbites:

We leven in een snelle tijd. Harde beelden. Scherpe woorden. Een lineaire wereld vol eendimensionaal vermaak en korte kicks. 

Wordbites wil wat anders laten zien, horen en voelen. Woorden en muziek die samen schetsmatige beelden vormen. Associatief en gelaagd. Bezield en bezielend. Breekbaar en sterk tegelijk. 

Het gaat Wordbites om de mededeling van het ongepolijste idee en het overall gevoel. Zeggingskracht met voldoende ruimte voor het publiek. Om te ademen, te resoneren of ‘het ook niet te weten’. 

Uiteindelijk gaat het niet om de poëzie van Wordbites. Het draait om het her-ontdekken van de poëzie in je zelf.
Achtergrondverhaal over Wordbites

" Wordbites is ontstaan vanuit een blog. Pakkende foto's, snedige teksten. Dat werk. Op een zeker moment dacht ik: ik laat de foto's weg, en ik vertel de woorden door. Woorden zijn ook beelden... 

Ik kocht een luidspreker-boxje (mooi woord in dit verband) en ben letterlijk de straat op gegaan. Mensen aan_spreken. Mensen aan_spreken met de vraag: vind je het leuk als ik je iets vertel? Iets vertellen, gebeurt vandaag de dag niet zo vaak meer. Sommige mensen vonden het trouwens helemaal niet leuk 'als ik ze iets vertel'. Anderen helemaal wel ; ) 

Vervolgens was ik jarig. 18 september 2012 werd ik 50. Vierde dat bij de vermaarde jazz pianist Michiel Borstlap. Aan het einde van de avond vroeg hij genereus of ik zin had om een aantal Wordbites te doen onder zijn begeleiding op toetsen. Hij had eerder gespeeld met Martin Bril. Enfin, ik hoorde niet alleen heel veel moois maar zag ook de horizon. De kansen. De mogelijkheden! Dat Michiel me die liet horen (en voelen); daar ben ik hem heel dankbaar voor. 

Van Poetry International tot Hongerige Wolf
Via huiskameroptredens, try outs, kleine theatertjes, obscure festivalletjes in aanbouw en andere verre reizen sta ik inmiddels op festivals als Oerol, Poetry International, De Zwarte Cross, Kunstfestival Watou en Theaterfestival Boulevard, in theaters, in huiskamers, bij jarigen, bij allerlei zakelijke gelegenheden, feesten en partijen. Mooi. Heel mooi! In de loop van de tijd ben ik opgeschoven van comedy en wordplay naar een vrije, associatieve en meer poëtische stijl. 

Paplepel
De diepere bron is de paplepel. De liefde voor het woord heb ik van mijn ouders meegekregen. Van dieren raden, die mijn vader in letters op mijn rug schreef tot later de poëzie van Emmens, Eybers, Faverey, Krog, Jonker en de in die tijd onvermijdelijke Kopland. In de loop der jaren ontwikkel je natuurlijk je eigen smaak en zijn de namen deels veranderd in Menno Wigman, Lieke Marsman, Charles Bukowski, Norbert de Beule, Stijn Vranken, Daniil Charms, Thomas Mohlmann, David Whyte en Bei Dao. De diepste bron is verbazing. Verbazing. Verwondering. Ook niet weten...

Mede_delen
"Waarom doe je het?". Tja. Omdat ik van het alfabet hou. Uit liefde voor het woord. Om te delen. Zoiets. Het gaat me bij Wordbites meer om het overdragen van ‘the broad brushstrokes’, zoals de Engelsen dat zo mooi kunnen zeggen, dan de allerlaatste punt op de allerlaatste i. Het gaat bij Wordbites vooral om de mede-deling van het idee, waarbij er voldoende ruimte blijft voor de luisteraar. Om te ademenen, te reflecteren, te resoneren. 

Sfeer, bezieling en intentie
Bij gesproken woord is dat nog wel eens een uitdaging voor het publiek om niet alleen (of misschien zelfs juist niet) naar de letters en de woorden te luisteren maar naar de zeggenschap. Naar de intentie. De sfeer en de bezieling van het geheel. Mijn vader heeft me geleerd om ook globaal te durven luisteren naar een tekst. En al die woorden gewoon te laten wat ze zijn. Of niet zijn... 

Loei hoge koorts
Op de vraag "Waar haal je je inspiratie vandaan?" antwoord ik meestal: "Als ik loei-hoge koorts heb". Een ander antwoord is: "Bij jou". Ik kijk. Om me heen. Naar mensen. Naar dingen. Wat er tussen mensen gebeurt. Of juist niet. Wat er tussen dingen gebeurt. Of juist niet. Wat er tussen mensen en dingen gebeurt. Of juist niet. 

Mobb Deep en meer
Mijn verdere bronnen? Beeldende kunst: Joachim Bandau, Max Bill, Marcus Schindwald, Arjan Janssen. Moderne dans? Bijvoorbeeld van Emanuel Gat. Muziek? Vooral de leegte van Boards Of Canada, Burial, Ametsub, Nils Frahm, Jon Hopkins, Fink en Max Cooper. De energie en bezieling van Akua Naru. Maar ook de vallende woorden van hiphoppers als Mobb Deep en ATCQ. Architectuur? Mies van der Rohe. En zeker ook: zanger, acteur, performer en "oude ziel" Jeroen Willems. Qua intentie, urgentie, atmosfeer en ongenaakbaarheid. 

Zeggenschap van de stilte
En daarmee komen we gelijk op het woord stilte. Verstilling. En de stilte tussen de woorden. Precies daar zit voor mij de grootste uitdaging met Wordbites. Wordbites draagt niet alleen dynamiek in zich maar ook stilte. Woorden hebben veel te vertellen maar de stilte misschien nog wel meer. Noem het verwachtingsvolle stilte. En ruimte. Bezield, bezielend en ontregelend. Dat mensen via mijn stem hun eigen geluid kunnen horen. Zeg maar, omgaan met de poezie in hun eigen leven. “