Er zijn namen, voor wat ons bindt:
Sterke krachten. Zwakke krachten.
Kijk om je heen en je ziet ze.
Het vlies dat zich vormt in een halfleeg theekopje.
Spijkers die roesten, precies op de plek
waar ze tegen elkaar aan liggen in de houten bak.
Verbindingen die zich voegen onder hun eigen gewicht.
De manier waarop dingen stevig blijven
waar ze ook zijn neergezet,
zwaartekracht, zeggen wetenschappers, is zwak.
Zie hoe het vlees terug groeit over een wond,
met fanatisme bijna of in ieder geval,
sterker dan het eenvoudige,
nog niet geteste oppervlak, van daarvoor.
Er is een naam voor, bij paarden,
wanneer het donkerder en meer verheven terugkomt:
trots vlees!
Trots vlees.
Trots op de wonden, wonden die ze draagt,
als onderscheidingen uitgereikt na een zware strijd.
Triomfen, sierlijk opgespeld op de borst.
En wanneer twee mensen elkaar hebben liefgehad,
hoe het dan is; een litteken tussen hun lichamen.
sterker, donkerder, fierder;
hoe het zwarte koord van hen, één enkel weefsel maakt,
niets kan scheuren, niets herstellen.
Hertaling door Wordbites van stuk van Jane Hirshfield.
