Slapen paarden? Ja. Paarden slapen. En honden? Ja. Zeker de wat oudere. En mensen? Absoluut. Zelfs bomen slapen. Planeten? Atomen?? Ik denk van niet. Bacteriën en virussen? Hoogstwaarschijnlijk niet. Vulpennen? Ja, ook vulpennen slapen! Althans meestentijds. Maar dan, maar dan, zijn ze ineens wakker! Een paar van die droge streken, of even schudden, en hup daar zijn ze. Klaarwakker!
Vuur slaapt het liefst in het donker. Katten in het daglicht, beide opgekruld, je kent het vast. Een steen kan stil liggen, een kei kan rollen, maar slapen??? En trouwens, slaapt de wol samen met het schaap? De hoef met de koe? En een vinger, als die slaapt, slaapt de ring dan ook? En hoe zit het dan, met de gedane gelofte?
Soms doet de één alsof -ie slaapt, voor de ander. Soms draait het daarbij vooral om het genot van wakker worden. En daarna dan anders slapen dan daarvoor… Soms is het hart slapeloos of slaapt het voor jaren. Tja, en de geest, de geest…
Ik heb geprobeerd om met mijn slaap te praten. Gewoon vriendelijk, over ditjes en datjes, maar helaas, mijn slaap wendt steeds zijn blik af. Ga weg, zegt ie. Laat me alleen! Alsof -ie zonder mij, überhaupt iets voorstelt… Hij weet natuurlijk dondersgoed, wie hier de baas is, en wie niet.
Ze zeggen dat wij de slaap vatten, maar de slaap vat ons. Vat ons, zoals een boer even zelfverzekerd als vertrouwd over zijn veld loopt.
Slaap. Nacht na nacht, waarbij we soms vederlicht ontwaken, en dan weer in onverklaarbaar verdriet.
En al heeft het kind, dat niet wil slapen, natuurlijk volkomen gelijk, om ontroostbaar te zijn, smekend om nog wat tijd, maar uiteindelijk zal ook zij moeten toegeven, toegeven met haar teddybeer aan de wang. Zich voegend bij zwijgende eksters, zich voegend bij stille, stenige schelpen, zich voegend bij de immense sa-gua-ro cactus. Zich voegend ook, bij deinende muil-dier-herten, bij zwevende zeepaardjes en zuchtende esdoorns.
Ja, zoals die samen, even drijvend als veraf, een soort slaperig nachtgezang, een miraculeuze lappendeken van sterfelijkheid vormen.
Hertaling door Wordbites van stuk van Jane Hirshfield. Lees haar verzameld werk: The asking. Schitterend!