Ik ben Hugo de Haas van Dorsser. Woordkunstenaar, performer en de man achter Wordbites. Mijn werk beweegt zich tussen poëzie, muziek, performance, beweging en ontmoeting. Soms sta ik op een podium. Soms wandel ik met mensen door een stad. Soms bouw ik een houten doos voor twee bezoekers. Soms verandert de zaal in een Poetry Rave.

Ik hou ervan als taal iets in beweging zet. In je hoofd, je lijf, een ruimte of tussen mensen. Liefst gebeurt er iets wat we vooraf nog niet helemaal konden bedenken. Ik gebruik taal niet alleen om iets te vertellen, maar om iets te laten gebeuren. Een woord wordt beweging. Een zin krijgt ritme. Een stilte wordt onderdeel van het verhaal. En het publiek? Dat is geen decor of klapvee, maar onderdeel van het kunstwerk.

Ik ben geen dichter die toevallig op een podium staat. Geen theatermaker die toevallig met woorden werkt. En geen performer die poëzie als saus over alles heen giet. Ik ben geïnteresseerd in wat er gebeurt als taal haar eigen grenzen voorbijgaat. Als woorden gaan dansen, schuren, fluisteren of verdwijnen.

Mijn werk begon bij het woord, maar is daar nooit blijven staan. Van Oerol tot Poetry International, van de Zwarte Cross tot het Rijksmuseum: mijn werk duikt op waar taal, mensen en plekken elkaar kunnen raken. Daarnaast ontwikkel ik voorstellingen, workshops, community-artprojecten, woorden-wandelingen en performances voor festivals, theaters, scholen, musea en organisaties.

Woordmuzikant. Performer. Ontregelaar.

Een DJ staat achter een mengpaneel met koptelefoons en een microfoon in een levendige danshoek, omringd door feestvierders met koptelefoons.

Taal als beweging.

We leven in een wereld die versnelt, vereenvoudigt en verhardt. Taal wordt steeds vaker teruggebracht tot slogans, meningen en hapklare boodschappen.

Wordbites zoekt ruimte voor wat zich niet zo makkelijk laat samenvatten. Voor meerduidigheid. Gelaagdheid, abstractie, twijfel. En voor de rafelrand waar iets nieuws kan ontstaan.

In woord, muziek en beweging ontstaan beelden die niet alles uitleggen, maar iets openen. Taal hoeft niet altijd ergens op uit te komen. Ze mag dwalen, schuren, ademen. Betekenis hoeft niet dichtgetimmerd; soms begint ze juist waar de uitleg ophoudt.

Vanuit dat idee ontstaan vormen waarin het publiek niet alleen kijkt of luistert, maar zelf betekenis meebrengt. Dansend in de Poetry Rave. Verstild in Pandora. Lopend door een landschap, liggend tussen klank en woord, of zoekend naar taal in een gezamenlijke workshop.

Ik onderzoek wat er gebeurt als taal niet alleen iets zegt, maar iets dóét. Als woorden lichamen worden, een ruimte veranderen of tussen mensen iets in beweging zetten.

Niet om een antwoord af te leveren, maar om ruimte te maken voor wat nog niet vastligt.Ik ben geïnteresseerd in wat er gebeurt als taal gaat bewegen. In je hoofd. In je lichaam. In een ruimte. Tussen mensen. Bezield en ontregelend. Opener dan dichter.

Nieuwsgierig? Kom kijken, luisteren of dansen. Check de agenda of neem contact met me op.

Een groep mensen danst en geniet op een dansvloer, met een vrouw in het groen die in het middelpunt staat. Mensen dragen koptelefoons, waarschijnlijk tijdens een silent disco.

WORDBITES BEDANKT ALLE FOTOGRAFEN EN BEELDMAKERS.

Julia, Rosa, Merope, Tanno, Jan, Tanja, Ben, Niels, Melle, Marleen, Tom, Marie, Beeldkrakers, Denise, Yza, G, Luuk and so many more.

Contact leggen? Of op de hoogte blijven van mijn woordkunst?

Stuur even een berichtje of meld je aan voor mijn nieuwsbrief.